Waar de katten de stok besturen.

Ik praat graag over mijn katten. Altijd al sinds ik klein was. Toen ik opgroeide, lieten mijn ouders me nooit een kat, ze waren hondenliefhebbers en katten waren uitgesloten. Ik was gefascineerd door de katten van alle anderen en zou ze uren spelen en aaien als ik kon. Ik bleef mijn ouders blijven zeuren voor een kat. Ze lieten me zelfs muizen en cavia's bezitten voordat ze me een eigen kat zouden laten hebben!

Op mijn 13e verjaardag kondigde mijn moeder aan dat ze me ergens speciaal zou brengen maar ik zou niet zeggen waar. We kwamen aan bij een winkelcentrum en brachten me naar een dierenwinkel. Ik liep langs de pen met kittens erin en staarde ernaar verlangend wensend dat moeder me er een zou kopen. Ze fluisterde in mijn oor om er een te kiezen, maar het moest een vrouwtje zijn (al onze honden waren vrouwelijk). Ik kon het niet geloven! Dus koos ik de liefste kleine driekleurige gember en witte kitten en noemde haar meteen Kayla voordat we zelfs de deur uitkwamen van de dierenwinkel! Ik had eindelijk een kitten om het mijne te noemen.

En zij was het begin van een leven lang eigenaar van katten en mijn liefde voor deze grote wezens!

Bekijk de video: Deze mensen leven in 3018!

Loading...

Laat Een Reactie Achter